නොහඳුනන්නි

හැඩට වැඩට හැඳ පළඳින හිඟන්නී
ලාබ විලවුනට දහදිය පොඟන්නී
මග දිග රැඳෙන කිසි ගමනක් නොයන්නී
ආලය බෙදන මුත් ආපසු නොගන්නී


[සුසන්ත මූණමල්පේ සොයුරාගේ කවියකට පිළිතුරක්. ඉහලින්ම ඇගයීමක් කල ශානි කල්යානරත්න සොයුරියටත් ස්තුතියි]

විරහවේ පාට

විරහවේ පාට
අවර්ණයි

ඇල්කොහොල් මිශ්‍රකිරීමෙන්
වර්ණ ගැන්විය හැක

[මුහුණු පොත් සංවාදයක ලියවුනු වචන අහුරක්. මේවා කවි ද නැද්ද යන කතිකාව වෙනුවෙන් පළ කරන ලදී]

වික්ටෝරියා

වික්ටෝරියා
සංස්කෘතිය
සභ්‍යත්වය
උද්‍යානය
තණකොළ

නිකම් නොවේ
රට තණකොළ

වික්ටෝරියා
කොලු කෙල්ලන්
ආදරයට බිය වද්දන
ඒ වුණාට
පෙම් කරන්න උයන සදන

තණකොළ ටික පෙන්න පෙන්න
කන එවුන් ව හණ ගස්සන

වික්ටෝරියා
එක පාර ම
විහාරමහදේවිය වී
ගැමුණු කුමරුවන් රවටන
උන් ලව්වා
අනාචාරයේ තණකොළ
සුද්ද කරන

තණකොළ ටික උනා දමා
පිරිසිඳුවට නිරුවත් වන

වික්ටෝරියා
ජීවිතයේ ඉඟි නළුවේ
සංස්කෘතික රඟහල ළඟ 
තව රඟන්න

හෙට දවසේ
සරා සළෙල රතු එලි වීදිය අභියස
ප්‍රතිමාවක් වී  හිඳින්න
ලැජ්ජාවෙන් පිලිකන්නක

රාත්‍රියේ දොරගුළු හැර
නියෝන් ලයිට්  දැල්වෙන කොට
සියවස්  ගානක්  හංගපු
සභ්‍යත්වේ පුද කරන්න 
පිරිසිඳුකම තියන් ඉන්න
පරිස්සමින්  

වික්ටෝරියා

සේරි වාණිජ

සේරි වාණිජ
කතාවේ එන
සාධාරණ වෙළෙන්දා [නිවැරදි කිරීම: ස්තුතිය කතන්දර]
රන් තලිය මිළට ගත්
අත ඇති සියලු ධනය දී

සාධාරණ කම
ඉතිහාසය ලියන ලද

ඔය කිව්වට
ලෝක හොරෙක් ලු මිනිහා

කෙල්ලට බංගලි වළලුත්
ආච්චිට සල්ලි මල්ලත්
දී රවටා
ඇන්න ගිහින්
රටක් වටින රන් තලියක්

පරම්පරා ගණනාවක් එකතු කරපු
මුළු රටේම බූදලයක්
රටක් වටින රන් තලියක්

ඇන්න ගෙහුං වෙන රටකට

කෙල්ල හිතේ සන්තෝසෙන්
වළලු සොලවමින්
ආච්චිටත් හරි ඉහලයි
පැල්පත වෙනුවට හදාපු පුංචි ගෙදර
රස මසවුළු
කාපට් කල පාර එක්ක
පාලම් අරව ද මෙව්ව ද

කරනට මෙහෙමවත් දෙයක්
කවුරුත් උන්න ද මෙතුවක්
රන් තලියත් අරන් යන්න හොර රහසෙම
හිතන් උන්නු
මංකොල්ලකාරයින් මිසක්

හැබැයි ඉතින්
රටක් වටින රන් තලියේ අගය
කොච්චරක් ද දන්නෙ නැහැ
අතට ගත්තු
වෙළෙන්දා ම  මිසක්

අතට දුන්නු සල්ලි මල්ලෙ
රන් කහවනු එක්ක තිබුණු
ඉරි කොටු අකුරින් ලියවුනු කොළ මිටියක්

ඔප්පුවක්ලු ණය වෙච්චට

මී රාළට නැවත වරක්

ඉස්තුතියි අහුවුනාට
අපි අටවපු මී උගුලට

ඔන්න ගිහින් දැම්මා
වල්බිහි වුන වෙල් යායට
සමෘද්ධියට තව චුට්ටයි
නගර සභා කුණු ලොරියෙන් ඇවිත් හලන

මං දන්නව
ඔහේ කැමති නැති බව නම්
ඔහේ ඉතින් හිතන් ඉන්නෙ
ඔහෙයි අපියි
එක මේසෙක වාඩිවෙලා අහර බුදින
දවස ගැනනෙ

ඒත් මීයො
එහෙම දිනක් හදා ගන්න
ගත්තු හෑම මහන්සියම
වතුරෙ ගිහින්
අපට ලැබුනෙ
මහමාරිය වගේ දරුණු
සමාජගත වසංගතයි

ඊට වඩා මෙහෙම හොඳයි.
මේ විදිහම පෙරට වඩා යහපත් ලෙස
හදා ගනිමු
ඉස්සර මී කතුරට දෙන ඔහෙට එහෙම
අපි ජීවිත දානෙ දුන්න වගේ

ඔහේ ඉතින් දුටුව තමයි
ඔහේව ඇරලන්න  ආපු
පුංචි එකී
මිකී මවුස්ලා දෙන්නෙක් තුරුළු කරන්
ඔහේ මුදා හැරිය බවට
සාක්කියට වගේ ගෙනැත්

එයා හිතන්නේ එහෙමයි
සමානතාවය විතරයි
ඔහෙත් එක්ක ඔට්ටු සෙල්ලමක් කරන්න
කොටින්ම
පුංචි එකී හඬා වැටිල
කිව්ව ඔහෙව තියා ගන්න

ඒ කාලේ අපි හිතුවෙත් ඔහොම තමා.

මං දන්නවා
වෙල්යායේ සර්ප විමන්
වල්පූසන් කපුටු දෙනෙත්
ඔහේ වටේ කරකැවෙවි

ඒක ඉතින් අපි කාටත් උරුම දෙයක්
මිනිස් ලෝකේ අපේ වටෙත්
උකුසු දෑස් හැම නිතරම
අහු වෙනකම් බලන් ඉන්නෙ

කොහොම වුනත්
ඔහේ නිකම් අපේ ගෙදර
කිසිම වැඩක් නොකර ඉඳං
දවස පුරා උද්ඝෝෂණ
සියල්ල සම සමාජයක්

ඊට මීට වඩා හොඳයි
මහන්සි වී වැඩ කරලා
ලමිස්සියෙක් සහේට ගෙන
කුටුම්බයක් සුරකින එක

ඔන්න දුන්න ඇහැ පාදල
සුබ හෙට දවසක් මීයෝ

මී රාළට

මී රාල

ඔන්න ඇටෙව්වා උගුලක්‌
අහුවෙන එක ඔහෙගෙ වැඩක්
පනට ආදරේ ඇත්නම්

ඔහේ දාන දාන වෙට්ටුවලට
උගුල් අටවගන්න තරම්
අපි මහ උගුල් කාරයින් නොවේය 

ඔහෙත් එක්ක
ඔට්ටු සෙල්ලමක් කරන්න
අපට නොමැත වෙලාවකුත්

මෙහෙම සමාවක් දෙන්නෙත්
පින පව අදහලා නොවේ
මේ පොළොවේ
පය ගහන්න අපිත් එක්ක
ඔහෙටත් ඇති උරුමෙ නිසා

එක ගෙදරක ඉන්න බැහැනෙ
අපටත් ඇත දරු මල්ලෝ
ඔහේ ගේන ලෙඩ එක්කල
අනික ඉතින්
තමුසෙ හරිම ගඳයි ඕයි

අහු උනොතින්
ගිහින් දාන්නම් කොහෙ හරි
මිනිස්  සතා නැති මානෙක
ඔහෙටත් හොඳ ලමිස්සියක්
හම්බ වෙන්න
දරු පවුලක් හදා  ගන්න

හැමදාමත් අපිව කකා
නිකම වගේ ඉන්න එකේ

හැබැයි පුතෝ
අහු නොවුනොත්
තෝර ගනින් මැරෙන ක්‍රමය

මී පාසානම් කනවද
කතුරක් උඩ
ව්‍යවච්චේදනය වෙනවද
එහෙම නැතුව
ඇලිල ඉන්නවද කියමුකො
අලුත් පන්නෙ ලාටු ගොඩක

ඔන්න පුතෝ 
නොකිව්වයි කියන්නෙපා
පනට ආදරේ ඇත්නම්
පනින එකයි මේ උගුලට
අවසන් දින
ජනවාරියෙ පළමු දවස

එදා ඉඳං අපි හතුරෝ

ඉතිරි මුදල

ඇරුණු දොරින් කොරිඩෝවට
බිත්තියකින් කෙළවර වෙන

අසිහිය
අන්ධකාරය
රෝද පුටුව

විස්මය 
කන් අදහන්න බැරි
ඒ වචන පේලිය
කරුණා බරිත නපුරු මුහුණ
දොස්තර

ටික් ටොක් ටික් ටොක්
දුඹුලු  බැඳුන
තඩි ඔරලෝසුව

"පුතා අපි යමු තව කොහේ හරි"
"හ්ම්ම්ම්"
"මේ දොස්තර විශ්වාසද?"
"දොස්තර මොනව කරන්නද අම්මේ?"

පසුබිමින්
කතා බහ
හිත යටින්
නිහැඬියාව

සීතල
නුහුරුව
හිතට නුහුරු සිතිවිලි
මටත් හොරෙන්
නියම කරපු 
ගමන

පුංචි එවුන්
...
කඳුළු
...

දඩස් දඩස්
රෝද පුටුව
කොරිඩෝවේ
හැල්මෙ දුවන
ඒ වේගෙන්
පසුපස එන
ගතේ  වෙළුණ
මට හුරු අත

ඒ උණුහුම

තව ඒකත් දින කීයද?

කඳුළු

රෝද පුටුව 
කවුන්ටරේ
මහ නැවතුම

හතර අතේ
නිලංකාර කරන
ගිනි පන්දම්
නර්ස් කෙල්ලො විහිළු තහළු

අනේ මගෙත්
හිනා පිරුණු
ඊයෙ දවස

කඳුළු

හිත හැඬුව ද
ඇස නො හඬන
ගෙවන්න බැරි
කොට දිගු කාලය

ජීවිතයේ
සම්පූර්ණ නෝට්ටුවම
රැගෙන ඇවිත්
බිල ගෙව්වම
රෝහල දුන්
ඉතිරි මුදල

ගණන් කරන
ඔරලෝසුව
ටික් ටොක් ටික් ටොක්